|
|
|
|
|
Igraszki z PolihymniąJuż dawno zadania typu Kto najlepiej zaśpiewa", czy Kto najlepiej zagwiżdże" stały się przestarzałe. Poważna ich forma nie dawała ani pretekstów do zabawy, ani do wzruszeń estetycznych, przypadkowi zawodnicy bowiem nie zawsze potrafili sprostać wymaganiom, a słuchanie znanej piosenki w nieudolnym wykonaniu wywoływało często niezadowolenie widowni i zażenowanie wykonawcy. Potraktujmy zatem konkursy na kanwie muzyki w sposób typowo zabawowy. KONCERT MUZYKI KONKRETNEJ Na rozwieszonej poziomo na odpowiedniej wysokości żyłce nylonowej zawieszamy od dziesięciu do dwunastu butelek napełnionych wodą do różnych poziomów. Butelki zawieszone są również na żyłkach nylonowych uwiązanych do żyłki rozpiętej poziomo. Proponujemy słuchaczom dwa krótkie, jednominutowe utwory muzyki" konkretnej w wykonaniu dwóch zawodników. Każdemu z nich przydzielamy pięć-sześć wiszących butelek oraz wręczamy dwie łyżeczki do herbaty. Na uzgodniony sygnał zawodnicy kolejno rozpoczynają swój koncert", uderzając łyżeczką w butelki, które w wyniku różnego stopnia napełnienia wodą wydają różnej wysokości dźwięki. Słuchacze jak zwykle oklaskami wynagrodzą obydwa koncerty tej małej muzyki konkretnej. Rekwizyty: Żyłka nylonowa, dziesięć-dwanaście butelek oraz cztery aluminiowe łyżeczki do herbaty. KONCERT NA INSTRUMENT DMUCHANY Trzem chętnym osobom spośród widzów wręczamy trzy mocno nadmuchane balony. (Nie należy ich zawiązywać u końca, tylko trzymać mocno, aby zawarte w nich powietrze nie uleciało). Sygnałem startu jest gwizdek prowadzącego, uderzenie w czynele lub inny znak rozpoczęcia zawodów. Kolejno każdy z zawodników tak wolno, jak tylko można wypuszcza powietrze ze swego balona, który w zależności od rozluźnienia ucisku palców lub jego wzmocnienia pod wpływem uchodzącego powietrza wydaje przeciągłe, jękliwe dźwięki, tworząc coś na kształt melodii. Również i tutaj najlepszą formą oceny koncertu" będą zróżnicowane w nasileniu oklaski słuchaczy. Aby ułatwić zawodnikom zadanie, prowadzący przed konkursem może zademonstrować technikę dźwiękowego wypuszczania powietrza z balonu, czyli udzielić instruktażu gry na instrumencie dmuchanym". Rekwizyty: Trzy baloniki. KONTRABASIŚCI Na tej samej zasadzie oparty jest konkurs na najlepszego kontrabasistę. Trzech startujących w nim zawodników wykona tym razem krótki utwór solowy na kontrabas". Oczywiście prawdziwe instrumenty zastąpią nam bardzo proste rekwizyty: trzy zwykłe żyłki nylonowe około półtora metra długości. Zawiązujemy je każdemu z zawodników pętlą do kostki lewej nogi, a drugi koniec żyłki nasi soliści trzymają w prawej ręce, tak aby struna" była napięta. Szarpiąc ją lewą ręką, uzyskujemy dźwięk przybliżony do dźwięku wydawanego przez kontrabas. Nasi kontrabasiści" dają swój popis kolejno, prześcigając się w staraniach o uzyskanie najlepszych efektów dźwiękowych, a tym samym pierwszego miejsca w konkursie. Rekwizyty: Trzy żyłki nylonowe długości ok. 1,5 m. GAZETOWE PIOSENKI Konkurs polega na tym, aby na melodię znanej wszystkim obecnym na sali, melodyjnej i lubianej piosenki zaśpiewać słowa będące dowolnych fragmentem dowolnego tekstu z gazety czy czasopisma. Prowadzący powinien jednak przydzielić każdemu z zawodników wybraną uprzednio melodię, na przykład Powiedz, stary, gdzieś ty był", Szła dzieweczka do laseczka", Zielony mosteczek", Prząśniczka" itp. Dla każdego z zawodników mamy również przygotowaną stronicę gazety, na której odpowiedni fragment tekstu ujęty został w ramkę nakreśloną czerwoną kredką, Przed przeprowadzeniem konkursu należy sprawdzić, czy dany tekst mniej więcej zgadza się z rytmem i frazą danej piosenki. Do tej bardzo wesołej zabawy zapraszamy trzy-cztery osoby, które kolejno odśpiewują swoje piosenki z nowym tekstem, o ile to możliwe, przy akompaniamencie zespołu muzycznego lub pianisty. Jury rozstrzygające te śpiewacze zawody mogą stanowić na przykład członkowie zespołu muzycznego, występującego w naszej imprezie. Rekwizyty: Odpowiednia ilość tekstów wybranych z dowolnej gazety. Z KRAJU DO KRAJU NA PIĘCIOLINII W kameralnych warunkach klubowych przeprowadzić możemy następujący konkurs angażując wszystkich obecnych do poszperania we własnej pamięci muzycznej. Na wszystkich stolikach rozłożone zostały przed imprezą lub rozdane w czasie jej trwania karteczki i przybory do pisania. Trudnością zasadniczą i jedyną będzie znalezienie dobrego, doświadczonego pianisty, który potrafiłby zagrać wiązankę znanych i lubianych melodii, łącząc je z sobą trafnie dobranymi łącznikami. Może to być wiązanka melodii popularnych przebojów muzyki młodzieżowej, jeśli na sali dominuje młodzież, lub jeśli widownia jest starsza i bardziej wyrobiona muzycznie wiązanka melodii operetkowych a nawet operowych, przy czym jedna melodia powinna niepostrzeżenie przechodzić w drugą. Miano przodujących melomanów otrzymuje kolektyw tego stolika, który na karteczce wypisał prawidłowo najwięcej tytułów utworów, których fragmenty przewinęły się przez wykonany recital" pianistyczny. Jeśli nie dysponujemy pianistą, poratować nas może nagrana na taśmę magnetofonową wiązanka odpowiednich melodii. Dodatkowe splendory spadną na tę drużynę stolikową, która potrafi choćby jeden z usłyszanych fragmentów zaśpiewać, zagwizdać lub zagrać na fortepianie. Rekwizyty: Taka ilość karteczek oraz ołówków, aby starczyła dla wszystkich uczestników imprezy. ZAWODY ŚPIEWACZE Całość widowni dzielimy na dwie konkurujące ze sobą drużyny. Każdą z nich reprezentuje wybrany dyrygent chóru". Nasi nowo mianowani mistrzowie batuty otrzymują zadanie szybkiego uzgodnienia ze swoim chórem" (połową widowni) repertuaru, jaki pragną zaprezentować, oraz sposobu dyrygowania proponowaną pozycją a vista, to znaczy, bez uprzednich przygotowań i prób. Czas potrzebny na uzgodnienie repertuaru oraz ewentualne wskazówki teoretyczne udzielane przez dyrygenta wypełni zespół muzyczny utworem zaplanowanym w programie. Kolejno popisuje się jeden i drugi chór", a sprawą oceny wartości tych popisów wokalnych zajmie się dobrane z wielką troską spośród członków zespołu muzycznego grono jurorów. Ponieważ na ogół lubimy zawsze to, co znamy, należy dobierać takie piosenki, których zarówno słowa, jak i melodia są powszechnie znane, na przykład Jadą wozy kolorowe", Orkiestry dęte" itp. Rekwizyty: Dwie batuty (lub dwa patyczki, które je z powodzeniem zastąpią). MAESTRO BATUTY Wybrani spośród widzów dwaj dyrygenci" będą tym razem dyrygować występującym w programie imprezy zespołem muzycznym. Akt wręczenia obu zawodnikom narzędzia pracy, czyli batuty, można uzupełnić krótkim, dowcipnym komentarzem zawierającym historię batuty i jej znaczenia. Obaj dyrygenci" nie wiedzą, jakimi utworami muzycznymi będą dyrygować, a zespół muzyczny, aby zmylić ich czujność, co chwilę zmienia melodię i rytm. Kolejno każdy z dyrygentów" prowadzi koncert, a widownia po wysłuchaniu mi-nikoncertów oklaskami wyróżnia większą precyzję, swadę i błyskotliwość dyrygenta. Orkiestra ze swej strony powinna starać się grać w takim tempie i rytmie, jaki nasz dyrygent-amator narzuci. Rekwizyty: Jak w poprzedniej zabawie. NA BEZRYBIU I RAK RYBA Zabawę naszą poprzedzi tutaj również podział całej widowni na dwie współzawodniczące ze sobą grupy. Prowadzący zwraca się do widzów z prośbą, aby każdy z obecnych spróbował znaleźć przy sobie jakikolwiek przedmiot, przy pmocy którego wydobyć można jakieś dźwięki. Może to być grzebień, na którym po przesłonięciu go z jednej strony kawałkiem papierku można wygrywać" różne dźwięki, gazeta, którą można zmiąć tworząc przy tym charakterystyczny szelest, pierścionki, którymi można uderzać w oparcie krzesła itp. Aby wzbogacić zestaw instrumentów" obu grup, prowadzący może dodatkowo wręczyć obu stronom po dwie pokrywki do garnków, po cztery łyżki, po dwie szklanki puste i dwie napełnione wodą (do przelewania wody) itd. Po uzupełnieniu zestawu instrumentów muzycznych obu drużyn każda z nich daje krótki, pełen ekspresji koncert na swoich nietypowych instrumentach. Powierzmy werdykt ludziom kompetentnym: zespołowi muzycznemu biorącemu udział w imprezie. Rekwizyty: Cztery pokrywki do garnków, osiem aluminiowych łyżek, osiem szklanek. LICYTACJA PIOSENEK Wertując stronice kolorowych czasopism i tygodników bez większego trudu znajdziemy tam fotosy znanych polskich piosenkarzy. Mając do dyspozycji pięć-sześć takich wyciętych z czasopism fotosów możemy zorganizować w oparciu o nie następujący konkurs. Prrez epidiaskop na wiszący na centralnej ścianie ekran rzucamy kolejno wizerunki piosenkarzy i piosenkarek. Zadanie widzów polega na tym, aby wymienić możliwie najwięcej piosenek wykonywanych przez poszczególnych piosenkarzy. Który z widzów ostatni poda głośno tytuł piosenki ten wygrywa daną licytację i otrzymuje nagrodę. Nagród musi być tyle, ile fotosów. Dobierając fotosy piosenkarzy, należy zadbać o to, aby ich repertuar był rzeczywiście powszechnie znany. Zabawa na pewno się uda, jeśli bohaterami naszego piosenkarskiego przetargu uczynimy I. Santor, Sł. Przybylską, J. Połomskiego, M. Rodowicz, H. Kunicką itp. Rekwizyty: Epidiaskop, ekran oraz dowolna ilość fotosów powszechnie znanych piosenkarek i piosenkarzy. TRUDNE ZNAKI W bardziej wyrobionym środowisku pokusić się możemy o zaproponowanie naszym widzom konkursu na znajomość różnych znaków muzycznych. W tym celu ustawiamy dwie tablice (w braku tychże zawieszamy na ścianie dwa arkusze bristolu), na których dwóch zaproszonych zawodników w określonym czasie rysuje różne znaki muzyczne, zachowane w pamięci. Każdy zapewne rozpocznie od znanego powszechnie klucza wiolinowego, jednakże szansę wygranej zapewni sobie ten z zawodników, który narysować potrafi inne znaki, na przykład bemole, kasowniki, znaki dynamiczne itp. Aby uniknąć zakłopotania uczestników konkursu, prowadzący, zachęcając widzów do udziału w nim, powinien zwrócić się do tych osób, które kiedyś w szkole uczyły się pisma nutowego. We wszystkich konkursach typu muzycznego miłą nagrodą mogą być płyty pocztówkowe. Rekwizyty: Dwie tablice i kreda lub dwa arkusze bristolu oraz węgielki do rysowania. A CAPELLA A SYMPATYCZNIE Przystępując do realizacji konkursu zakładamy, że na widowni znajdują się osoby, które opanowały podstawowe umiejętności grania na różnych instrumentach muzycznych. Jeżeli widownia jest liczna, to z pewnością nasze założenia się potwierdzą. Dzielimy zatem salę na dwie współzawodniczące ze sobą drużyny: która z nich potrafi wydelegować na scenę bogatszy zestaw instrumentalistów, którzy a vista wykonają dowolną melodię ta drużyna zwycięży. (Uwaga: Na czas popisów obu zaimprowizowanych orkiestr zespół muzyczny występujący w programie kurtuazyjnie ustępuje miejsca przy instrumentach swoim kolegom po fachu.") Rekwizyty: Wszystkie instrumenty muzyczne znajdujące się na scenie. MÓJ KASK ON MA TRZY ROG Do zabawnej inscenizacji ruchowej znanej piosenki zaprosimy trzy panie oraz trzech panów, tworząc w ten sposób dwie konkurencyjne drużyny. Przed przystąpieniem do konkursu przypomnieć wypada zawodnikom tekst oraz melodyjkę tej starej piosenki: Mój kask on ma trzy rogi, trzy rogi ma mój kask, bo gdyby nie trzy rogi, to nie byłby mój kask. Obie drużyny wykonują piosenkę pięciokrotnie. Po raz pierwszy z pełnym tekstem, w każdym następnym wykonaniu zaś należy opuścić kolejne słowo, zastępując je odpowiednim gestem. Pierwszym słowem opuszczonym jest mój" w tym miejscu cała szóstka wskazuje ręką na siebie, powtarzając ten gest tyle razy, ile razy słowo mój" występuje w naszym tekście (trzy razy). Śpiewając piosenkę po raz trzeci opuszczamy nie tylko słowo mój", ale i słowo kask", wskazując w tym miejscu na własną głowę. Czwarty wariant uszczupli tekst o słowo trzy", które zawodnicy zastąpią wzniesieniem do góry trzech palców. Po raz piąty pozostanie nam już bardzo niewiele do śpiewania, bowiem opuszczamy również słowo rogi", wskazując zamiast tego na własny łokieć jako symbol rogu. W ten sposób piosenka zmieniła się w zabawną zbiorową pantomimę. Widownia osądzi, która z drużyn wykazała w tej pantomimicznej improwizacji większe uzdolnienia. Prowadzący przed przeprowadzeniem konkursu powinien sam przećwiczyć przed lustrem wszystkie warianty piosenki, aby wykonać ją na scenie razem z zawodnikami. |
|
|
|
Komputerowe gry on-line gry darmowe gry - www.natjar.com, Sklepy internetowe Pasaż handlowy, Telezakupy - sprzedaż wysyłkowa |