TYSIĄC

Gracze

Gra dla 2 [3 i 4] osób.

Karty

Gra się talią 24 kart (tzw. mała talia – od dziewiątki do asa). Na początku jedna z osób rozdaje karty: każdemu z trzech graczy po 7 kart, sobie 3, tzw. musik. Następnie każdy z graczy podnosi swoje karty, tak, aby inni nie mogli ich zobaczyć. W kolejnych partiach rozdają kolejni gracze, siedzący na lewo od rozdającego w poprzedniej turze.
Starszeństwo kart: as, dziesiątka, król, dama, walet, dziewiątka.
Wartość punktowa: as - 11, dziesiątka - 10, król - 4, dama - 3, walet - 2, dziewiątka - 0.
Istnieje zmienny kolor atutowy.

Gra

Po rozdaniu każdy z graczy sprawdza, ile może uzyskać punktów przy swoich kartach (oprócz gracza mającego trzy karty – "siedzącego na musiku"). Za asy i dziesiątki przy asach doliczamy ich wartość punktową, za meldunki również ich wartość, o ile jesteśmy w stanie je zameldować. Jeśli posiadamy w jednym kolorze układ as-10-król lub as-10-dwie inne karty, to raczej (o ile nikt nie przybije trumfem) weźmiemy ten kolor w całości – możemy policzyć sobie 30 punktów. Jeśli brakuje pewnych kart, również można spróbować policzyć 30, ale należy liczyć się z tym, że potem może tych punktów zabraknąć. Można doliczyć sobie punkty również za posiadane inne karty w kolorze takim, jak meldunek; gdy staną się trumfami, można wziąć przy ich pomocy wiele lew, np. z asami, jednak i tu trzeba uważać.

Licytację rozpoczyna gracz siedzący po lewej stronie rozdającego słowem "sto" – musi zalicytować sto punktów, niezależnie od tego co ma w kartach. Kolejny gracz (po jego lewej stronie) może powiedzieć "sto dziesięć" (często mówi się samo "dziesięć"), jeśli uważa, że jest w stanie wziąć tyle punktów. Może również spasować słowem "pas". Następni gracze mogą również podbić licytację o kolejne 10 lub spasować. W licytacji nie bierze udziału gracz "na musiku". Jeśli ktoś raz spasował, nie bierze udziału w dalszej licytacji. Jeśli w pewnym momencie licytacji po zadeklarowaniu przez niego sumy punktów, wszyscy kolejni gracze, biorący jeszcze udział w licytacji, spasują, licytacja jest zakończona – gracz, który ostatni deklarował liczbę punktów, zostaje "grającym".

Bezpośrednio po licytacji gracz, który ma trzy karty (czyli "siedzi na musiku") odsłania je. Wszyscy gracze mogą je zobaczyć, po czym musik zabiera gracz "grający". Do wyniku gracza "na musiku" dopisuje się 50 za każdego asa w musiku oraz za pełny meldunek w musiku wartość tego meldunku. Gracz "na musiku" nie bierze już od tej pory udziału w tej partii gry. Grający dokłada karty z musiku do swoich, następnie oddaje pozostałym graczom po jednej dowolnej swojej karcie; w ten sposób wszyscy mają ich po 8. Potem gracz "grający" sprawdza, ile teraz może zdobyć punktów, i deklaruje, że taką ilość zdobędzie ("ugra"), np. "Będę grał sto pięćdziesiąt". Liczba punktów musi być zaokrąglona do dziesiątek.

Grę rozpoczyna "grający" poprzez wyłożenie dowolnej swojej karty na stół – rozpoczęcie pierwszej lewy. Kolejni gracze dorzucają po jednej swojej karcie, obowiązuje kolor pierwszej karty. Gracz rzucający kartę jako drugi musi położyć wyższą, niż już leżąca, o ile taką ma (dotyczy również trumfów). Lewę wygrywa ten gracz, którego karta jest najwyższa (w kolejności: as – najwyższa, dziesiątka, król, dama, walet, dziewiątka – najniższa). Ten gracz zabiera całą lewę i kładzie ją koszulkami w górę na stosie przy sobie, po czy rozpoczyna kolejną lewę. Ważną rzecz stanowią meldunki. Meldunek jest to król z damą jednego koloru. Jeśli gracz posiada taką parę, może, gdy rozpoczyna lewę, położyć na stół damę z tego meldunku i powiedzieć: "Melduję X" lub częściej: "X", gdzie X to wartość meldunku według poniższej tabelki:

Za zameldowanie meldunku gracz otrzymuje tyle punktów, ile wynosi wartość meldunku. Po zameldowaniu dowolnego meldunku wszystkie karty w jego kolorze stają się trumfami, to znaczy, że w lewie przebijają wszystkie pozostałe karty (np. w lewie 9 pik – as pik – walet karo (trumf) wygrywa walet, w lewie as trefl – walet kier (trumf) – dziesiątka kier (trumf) wygrywa dziesiątka kier jako wyższy trumf).

Zakończenie

Rozgrywkę prowadzi się do zgrania wszystkich kart ze stosu zakrytego i z ręki. 

Po skończonej grze każdy z graczy podnosi zebrane na jego stos karty i liczy, ile uzyskał punktów według poniższej tabelki:

W jednym kolorze jest 30 punktów, w całej talii – 120.

Za zameldowany meldunek gracz dolicza sobie do uzyskanych punktów jego wartość. Po obliczeniu punktów gracz "grający" sprawdza, czy zdobył deklarowaną po licytacji liczbę punktów. Jeśli tak, dopisuje tylko tą liczbę do swojego wyniku. jeśli nie, tą liczbę odpisuje się od jego wyniku. Pozostali gracze dopisują uzyskane punkty do już posiadanych. Jeśli któryś gracz przekroczył 1000 punktów po danym rozdaniu, gra się kończy, jeśli nie – następuje kolejne rozdanie. Jednak jeśli jeden z graczy przekroczył 900 punktów, obowiązują go dodatkowe zasady.

Dodatkowe zasady

Bomba

Jeśli gracz licytował tylko sto (bo musiał), a pozostali gracze spasowali, gracz ten może dać tzw. bombę, jeśli nie jest w stanie ugrać stu punktów. Wtedy nie rozpoczyna się gry, graczowi temu zapisuje się, że dał bombę, natomiast pozostałym graczom (oprócz gracza "na musiku") po 60 punktów. Bombę można dać tylko ustaloną liczbę razy w ciągu gry, zwykle dwa lub trzy.

900

Jeśli jakiś gracz uzyskał lub przekroczył 900 punktów, to:
1. Nie może już dać bomby.
2. Nie dopisuje się mu punktów, jeśli nie był w danym rozdaniu grającym.
3. Aby ukończyć grę, musi:
a) być grającym,
b) zadeklarować i zdobyć co najmniej 110 punktów,
c) posiadać meldunek.
W przypadku, gdy graczowi nie powiedzie się gra i punkty zostaną mu odjęte tak, że będzie miał mniej niż 900, powyższe zasady przestają obowiązywać.

Ponowne rozdanie

Gracze mogą się umówić, że rozdanie ponawia się, jeżeli po rozdaniu:

1. Jeden z graczy ma 4 dziewiątki,
2. Jeden z graczy ma sumę punktów w kartach mniejszą niż 10.

Inne

1. Jeśli gra mniej, niż 4 graczy, można umówić się, że przy graniu 100 nie pokazuje się musika.
2. Jeśli ktoś licytuje 130 lub więcej, można domagać się od niego pokazania meldunku, a ten gracz musi ów meldunek pokazać (w przeciwnym wypadku nie może dalej licytować).

Gra przy 2-3 graczach

W tysiąca może grać również dwóch lub trzech graczy. Jeśli grają trzy osoby, nie ma gracza "na musiku", a musik leży (zakryty!) na środku stołu. W tym wypadku rozdający jest normalnym graczem. Jeśli grają dwie osoby, każda z nich otrzymuje 10 kart, a na stole leżą dwa musiki po dwie karty. Grający po licytacji wybiera jeden z musików, dokłada go do swoich kart na ręce, po czym dwie swoje karty odrzuca na stół (również zakryte). Po skończonej grze te cztery karty ze stołu dokłada się do stosu tego gracza, który wziął ostatnią lewę.

Komputerowe gry on-line gry darmowe gry - www.natjar.com, Sklepy internetowe Pasaż handlowy, Telezakupy - sprzedaż wysyłkowa